Stefan Zweig – Chess

chess

…a human being, an intellectual human being who constantly bends the entire force of his mind on the ridiculous task of forcing a wooden king into the corner of a wooden board, and does it without going mad

Η «Σκακιστική νουβέλα» ή αλλιώς «Chess» στην αγγλική μετάφραση των εκδόσεων Penguin που διάβασα εγώ, είναι ένα μικρό διαμάντι έκτασης 83 σελίδων μικρού μεγέθους που χωράνε μέσα τους μια ιστορία τόσο δυνατή που σίγουρα θα θυμάμαι για καιρό.

Πρόκειται για την ιστορία μιας παρτίδας σκάκι που πραγματοποιείται κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού με προορισμό το λιμάνι του Μπουένος Άιρες, ανάμεσα σε δύο αρκετά διαφορετικούς χαρακτήρες που ο καθένας είναι ξεχωριστός με τον δικό του τρόπο. Ο ένας είναι ο παγκόσμιος πρωταθλητής Czentovic· ένας παίκτης φαινόμενο αφού η απόλυτη αδυναμία του για οποιαδήποτε διανοητική δραστηριότητα αντισταθμίζεται από την εκπληκτική του ικανότητα στο σκάκι. Ο αντίπαλός του είναι ο Dr B. ο οποίος τελειοποίησε την τεχνική του στο παιχνίδι κάτω από απάνθρωπες συνθήκες απόλυτου εγκλεισμού. Για τον πρώτο, το να παίζει σκάκι είναι κάτι εντελώς φυσικό και αυθόρμητο όπως η αναπνοή. Για τον δεύτερο, αποτέλεσε την μοναδική του διέξοδο από την τρέλα στην οποία τον οδηγούσε η απομόνωση.

Ο Τσβάιχ ενδιαφέρεται για τις περίπλοκες διαδρομές που μπορεί να ακολουθήσει ο ανθρώπινος νους. Για την ανεξήγητη ιδιοφυΐα ενος ανθρώπου με το σύνδρομο του Σαβάντ (ίσως) και για την εξαναγκασμένη πνευματική άσκηση που αποτελεί σωτηρία και βασανιστήριο την ίδια στιγμή. Ίσως όμως να ενδιαφέρεται και για κάτι άλλο…

Η «Σκακιστική νουβέλα» είναι το τελευταίο βιβλίο που έγραψε ο Τσβάιχ προτού αυτοκτονήσει μαζί με την γυναίκα του στη Βραζιλία τον Φεβρουάριο του 1942, όπου είχε καταφύγει πικραμένος από τις πολιτικές εξελίξεις στην Ευρώπη. Σε αρκετά κείμενα για το βιβλίο αυτό, διάβασα ότι η ιστορία της σκακιστικής αναμέτρησης συμβολίζει την πάλη του ‘παλαιού’ και του ‘νέου’ κόσμου· αυτή την πάλη που ο ίδιος ο Τσβάιχ ήθελε να αποφύγει και ήταν η αιτία της φυγής του. Η αλήθεια είναι πως όταν διάβαζα το βιβλίο αυτή η ερμηνεία δεν μου πέρασε από το μυαλό αλλά πράγματι προσθέτει άλλο ένα επίπεδο απόλαυσης στην έτσι κι αλλιώς ενδιαφέρουσα ιστορία.

Advertisements
This entry was posted in λογοτεχνία and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s